Looking Back: Lumaki noong 1960s at 1970s

Tuloy-tuloy ang Pagdudulas ng Oras

James Taylor minsan kumanta niyan, "...ang sikreto ng buhay ay ang pagtamasa sa paglipas ng panahon." Sa paglipas ng panahon, ang aking bayan ng San Jose medyo nagbago na. Ginagawa ko ang aking makakaya upang tanggapin ang mga pagbabago at magpasalamat lamang sa mga panahong kinalakihan ko. Minsan ay nagkaroon ako ng pro-development California Room tanungin ako ng patron kung mas gusto ko ang downtown sa paraang ito ngayon o kung paano ito noong 1970s. Noong 1970s, ang downtown ay nasa isang estado ng pagkabulok, na may malalaking seksyon na giniba bilang paghahanda para sa muling pagpapaunlad sa hinaharap. Sa kanyang pagkadismaya, sumagot ako na talagang mas gusto ko ang downtown ng 1970s. Ito ay tumakbo pababa, ngunit may napakaraming karakter; maraming lumang bookstore, Underground Records, Orange Julius, Guadalajara Market (taqueria at panaderia), Carrol at Bishop news at tabako, shoeshine stand, Jose Theater, Camera Theater, Woolworths, Hotel Metropole, napakaraming magagandang lumang gusali na ay napunit...oo, ibabalik ko ang lahat sa isang iglap.

Ang populasyon ng San Jose noong 1960 ay mahigit 200,000 lamang. Noong unang bahagi ng 1960s, nakatira ang pamilya ko sa downtown Willow Glen, na may kagandahan sa mga panahong iyon. Maraming paradahan kung saan-saan, na may napakakaunting naghihintay sa mga linya kahit sa sikat na La Villa Delicatessen. Mayroon kaming Garden Theater, department store ng Bergmann at ang Pronto Pup creamery. Sa isang malayong mas maliit na populasyon kaysa sa isang milyon-plus na mayroon tayo ngayon, tila marami pa tayong mga grocery store. Ipagpalagay ko na ang populasyon ngayon ay mas mahusay na pinaglilingkuran ng mga "malaking kahon" na saksakan kaysa sa napakaraming maliliit na tindahan.

Mga Dakilang Kanta ng Aking Kabataan

Nang lumipat kami sa aking kasalukuyang kapitbahayan noong 1965, nasasabik akong maging malapit sa mga burol, sapa, at isang prune orchard. Noong huling bahagi ng 1967 o unang bahagi ng 1968, nagpasiya kami ng aking bagong kaibigan na si Kevin na tumakbo kami sa prune orchard at alamin kung ano ang nasa kabilang panig. Kami ay walong taong gulang sa ikatlong baitang, at siyempre walang pahintulot ng magulang para sa ganoong gawain (tulad ng ginawa ng iilan sa aming mga pagsasamantala sa paglaki). Tumakbo kami sa matataas na mga gulay ng mustasa na pumuno sa halamanan hanggang sa makarating kami sa isang kalsada na noon ay bahagi ng Hillsdale Avenue, at ngayon ay isang extension ng Foxworthy Avenue. Mula roon ay makikita namin ang likod ng mga dealership ng sasakyan sa Capitol Expressway. Tinukoy namin ni Kevin ang pagsisikap na ito bilang Great Feat #1.

Mahusay na Feat #2

Di-nagtagal pagkatapos ng aming unang Great Feat, kumuha kami ng shot sa isang segundo. Napagpasyahan namin ni Kevin na pumunta mula sa bahay ko papunta sa kanya sa likod ng bakod. Limang bahay ang layo namin sa isa't isa. Nangangahulugan ito na mayroong apat na bahay sa pagitan namin, para sa kabuuang walong likod-bahay kung isasama namin ang mga bahay sa magkabilang gilid ng bakod. Ang aming mga bakod noong mga panahong iyon ay ang orihinal paghabi ng basket disenyo, na may mga gilid na maaaring gumana sa halip na parang hagdan at may flat board sa itaas. Naglalakad at/o gumagapang sa tuktok, kapag nakarating kami sa isang lugar na napakaraming madadaanan ng mga dahon, tatahakin namin ang mga gilid ng basket weave ng bakod. Ang rule lang namin ay hindi kami makahawak sa lupa (na syempre private property, ha ha!). Kami ay masuwerte na hindi makasagasa ng anumang aso o galit na kapitbahay sa daan, at matagumpay ang aming pagtatangka.

Ang panahon

Nagsimula ang 1960s sa halalan ng John F. Kennedy. ang Digmaan sa diplomasya ay galit na galit sa Uniong Sobyet, ang aming mga pagsisikap na maabot ang buwan sa simula pa lamang, at gayundin ang aming pakikilahok sa giyera sa Vietnam. Kasama ng lahat ng ito ay dumating ang Beatles at isang uri ng musical renaissance, isang lumalago kontra-kultura, isang interes sa paggamit ng droga at pag-eeksperimento, patuloy kilusan para sa karapatang sibil, lumalaki pagmamalasakit sa kapaligiran, At isang bilang ng mga assassinations ng mga tagapagtaguyod ng pagbabago. Ito ay isang mahalagang oras upang lumaki, isang oras na dadaloy at makakaimpluwensya sa mga susunod na dekada.

Mas Simpleng Oras

Sa teknolohiya, lumaki ako sa mas simpleng panahon. Upang sagutin a telepono, kinuha mo lang ang receiver at nagsimulang magsalita. Kung may tinawagan ka (gamit ang dial) at hindi sila sumagot, iyon lang, baka hindi nila alam na tumawag ka. Noong binuksan mo ang iyong telebisyon sa San Jose, medyo may napili kang sampung channel; 2, 4, 5, 7, 9, 11, 20, 36, 44, at 54. Kailanman ay hindi kami nagkaroon ng color tv at hindi iyon nag-abala sa amin.

Sa halip na ang internet, umasa kami sa aming mga encyclopedia, bago at ginamit na mga tindahan ng libro, at sa aklatan. Kapag gusto naming sumulat sa isang tao, nagsulat kami ng mga liham, kadalasan sa mapagmumura. Kung kailangan naming tumawag sa isang tao sa ibang estado o bansa, pinaikli namin ang tawag dahil napakamahal nito. Kung gusto naming maglaro, pumunta kami sa labas at nakikipaglaro sa ibang mga bata.

friendships

Noong mga araw na iyon, nagpunta ang mga bata sa mga paaralan sa kanilang kapitbahayan, at bilang resulta, nakilala namin ang lahat ng mga bata sa aming lugar. Nasa dulo na kami ng post-war baby boom, at ang lalaki ay maraming bata sa aming lugar! Ang Halloween ay isang nakakabaliw na pagmamadali ng mga bata na karamihan ay nakasuot ng mga costume na gawa sa bahay na pinupuno ang mga papel na grocery bag na puno ng kendi.

Mayroon kaming isang kaklase na nagngangalang Eric na nakatira sa tatlong pintuan mula kay Kevin. Dahil sila Eric, Kevin at ako ay nakatira sa kanto mula sa paaralan, nakatanggap kami ng pahintulot sa ikaapat na baitang upang umuwi para sa tanghalian. Sa mga araw na uuwi kaming tatlo para mananghalian, dadaan kami sa bahay ni Eric habang nasa daan. Parehong nagtatrabaho ang magulang niya, kaya pumasok kami at tingnan ang papa niya Palikero mga magasin. Sa isang pagkakataon lumabas lang kami pabalik at naninigarilyo sa tubo ng kanyang ama.

Ang mga aktibidad na iyon kasama ang lahat ng pagmumura na ginawa namin sa palaruan ay magkakaroon sana kaming lahat ng malubhang aksyong pandisiplina kung mahuli. Gayunpaman, magagandang araw, puno ng mga aktibidad tulad ng Three Flies Up (baseball), Sa palibot ng Mundo, Nerf football, Frisbee, Mga Cub Scout, pagsakay sa mga skateboard na gawa sa kahoy na may mga ceramic na gulong, at pagkolekta Hot Gulong, sports card at comic book. Lubos akong nagpapasalamat sa mga araw na iyon at sa mga pagkakaibigang iyon, at hindi ko ipagpapalit ang mga ito sa anumang bagay.


Marami pang Pagbasa mula sa California Room: