Nakasira ako sa wakas at nanood Harriet kagabi. Hindi ko aalamin kung bakit natagalan ako upang mapanood ito, iyon ay… kumplikado, ngunit nangyari ito kagabi. Habang pinapanood ko ang pelikula, natagpuan ko ang aking sarili na napakagalaw sa mga pagpipilian ng musikal na nagawa. Pinahahalagahan ko na sinubukan nilang panatilihin ang kakanyahan ng alipin na musika at ginamit ang mga lyrics na nilikha ni Harriet Tubman mismo sa mga pangunahing eksena sa pelikula, tulad noong una siyang tumakas. Hindi ko alam kung maipapaliwanag ko ang pakiramdam na nararamdaman ng ilan sa atin na may ninuno ng alipin kapag nakakarinig tayo ng musikang tulad nito. Ito ay isang bagay tulad ng isang malalim na natutulog na maingat na hayop ay ginising sa kung saan sa loob. Ito ay tulad ng sa sandaling iyon nararamdaman mo ang bawat solong segundo ng pang-aapi ngunit sa parehong oras ang pag-asa at pangarap ng isang mas mahusay na hinaharap.
Ang mga espiritwal na awit ay sinasabing unang uri ng musika na katutubong sa lupa ng Amerika, at tulad ng Soul Food, ang mga kantang ito ay naipasa nang maraming henerasyon at ang kanilang pamana na itinayo ng iba pang mga Black American at naiimpluwensyahan ang iba pang mga genre ng musikal tulad ng Jazz. Marami sa mga awiting ito ay may napakalungkot na tono sa kanila at madalas na ginamit bilang bahagi ng mga ritwal ng libing. Nang pumanaw ang aking ina, ipinahiwatig niya na nais niya ang isa sa mga tradisyunal na kantang ito na inaawit sa kanyang libing, isang hangad na pinarangalan namin. Sinabi iyan, nais kong ibahagi sa iyo ang kantang iyon (Upang marinig akong masamang kumanta nito, tingnan sa ibaba):
"Hush, Isang Tumawag sa Aking Pangalan"
Lyrics:
Hush. Hush. May tumatawag sa pangalan ko! (r3)
O, aking Panginoon! O, aking Panginoon, ano ang gagawin ko?
Parang si Jesus, tinawag ni Jesus ang aking pangalan! (r3)
O, aking Panginoon! O, aking Panginoon, ano ang gagawin ko?
Hush. Hush. May tumatawag sa pangalan ko!
Tulad ng maraming Negro Spiritual, ang kanta ay sinasabing isang naka-code na kanta na magpapaalerto sa iba na may nagtatangkang tumakas sa hilaga. Kapag kinakanta ay maririnig mo ang mang-aawit na nagmamakaawa sa mga nasa paligid nila na tumahimik para marinig nila. Kapag ang kantang ito ay inaawit sa mga libing karaniwan mong maririnig ang pagod ng buto na pagod na pagod na umaabot sa pagnanais na lumaya. Maaari nating isipin na ang sinusubukan nilang marinig ay ang tawag na tumakas sa pisikal man o mamatay, na nagtatapos sa kanilang pagdurusa. Gayunpaman, ang nais kong alisin mo sa kantang iyon at sa iba pang Negro Spiritual ay kung gaano kadalas ginagamit ang tema ng pagpunta sa isang lugar o pagbabago. Ito ay nagpapahiwatig na ang mga alipin ay hindi lamang nawalan ng pag-asa ngunit naghahangad pa rin ng kalayaan.
Ngayon alam ko kung saan maaaring magtungo ang iyong isip, ngunit bago tayo pumunta sa kalaliman ng kalsadang iyon, nais kong linawin ang ilang mga bagay. Una, ang pagkanta at mga kanta ay palaging bahagi ng karanasan sa Itim. Sa panahon ng Middle Passage ay gagamitin ang mga alipin kanta upang makipag-usap sa isa't isa upang maghanap ng pamilya, iba pang mga miyembro ng pamayanan, o upang sabihin kung anong pamayanan sila nagmula. Ang Song ay isang maagang anyo ng paglaban, kung saan ipahahayag ng mga alipin ang parehong kalungkutan mula sa pang-aapi at kagalakang darating sa susunod na mundo, habang ang mga awiting ito ay malalim na hinila mula sa mga tradisyon ng Kristiyano. Gayunpaman, habang ang mga kantang ito maaaring nai-code upang ipahayag ang paghamak ng mga alipin sa kanilang api na buhay, sila sa ilang mga kaso ay nagsilbi ng dalawahang layunin para sa Underground Railroad. Halimbawa, sinasabing ang kantang "lumakad sa tubig"ay code upang makarating sa tubig upang itapon ang pabango ng mga aso kapag hinabol sila Mga Pattyroller (Mga Patrol ng Alipin). Ito ay isang kahanga-hangang visual.
Habang Gusto kong maniwala na ang aking mga ninuno ay napakalilinlang, at marami sa kanila ay, mayroong maraming mga bagay na, bagaman maaaring totoo para sa ilan, mukhang malabo para sa karamihan. Mayroong halimbawa ng isang paniniwala na ang mga alipin ay ginamit upang itrintas ang mga mapa sa kanilang buhok at gumawa ng mga "freedom quilts" na gagamitin sa pagtakas. Ngayon, kahit gaano kalamig ang kwentong ito, tila malabong ito ay isang malawakang pangyayari kung ito ay nangyari. Dapat mong tandaan kung ano ang paglalakbay noon. Karamihan sa mga tao ay hindi naglakbay ng higit sa ilang milya mula sa bahay. Higit pa rito, upang makalikha ng gayong mga mapa, mangangailangan iyon ng kaalaman sa heograpiya na maaari lamang marating ng isa kung matagumpay na makatakas ang isa sa pagkaalipin. Ang isa pang karaniwang paniniwala ay ang mga alipin ay tinirintas din ang mga ruta upang makatakas at ang layout ng mga sakahan sa kanilang buhok. Ang mga braids ay may mahalagang kahulugan sa Black slave at African society. Ang mga tirintas sa mga pamayanang Aprikano ay sumisimbolo sa koneksyon sa mga pamilya ng tribo at kultural. Ito ang koneksyon na ito kung kaya't madalas na ang ulo ng mga alipin ay ahit bago ang Gitnang Passage. Dagdag pa, ang mga alipin ay madalas na itirintas ang mga binhi sa buhok ng kanilang mga anak upang matiyak na mayroon silang paraan upang madagdagan ang kaunting rasyon na ibinibigay sa mga alipin nang maipagbili sila. Bukod dito, ang Riles sa ilalim ng lupa ay hindi bilang malawak na bilang ito ay fictionally. Dapat mong tandaan Harriet Tubman ay espiritu ng mga tao ang layo mula sa Maryland sa ... Pennsylvania kung saan siya tumawid sa Linya ng Mason Dixon. Upang ilagay iyon sa pananaw, iyon ay tulad ng pagmamaneho mula sa San Jose hanggang Fresno. Kung natagpuan mo ang iyong sarili na nakatali sa isang lugar tulad ng say, Georgia, ang pag-asa para sa pagtakas ay naging mas mahirap. Ang mga kondisyon sa malalim na timog ay mas mahigpit para sa mga alipin na nangangahulugang para sa maraming mga alipin sa hilagang bahagi ng ideya na ipadala sa timog ay nagdudulot ng malaking takot. Isa pa, ang dahilan kung bakit kapansin-pansin si Harriet ay isa siyang babae at naglakbay siya nang mag-isa. Ang bilang na matagumpay na nakatakas ay napakaliit, at karamihan ay mga teenager na lalaki at binata. Ang isang nag-iisang babae na may kondisyong medikal na nagiging sanhi ng kanyang pagkahimatay sa loob ng mahabang panahon ay halos hindi naririnig. Ano ang totoo, ay ang ubas-ubas na nangyari nang hating-gabi sa slave quarter kung saan ibinabahagi ang mga balita at impormasyon sa pagitan ng mga alipin at kung minsan sa mga kalapit na taniman. Gusto kong isipin na ang mga pag-uusap sa gabing iyon ay maaaring nakaimpluwensya sa mga kanta sa trabaho sa susunod na araw at marahil ang mga naka-code na mensaheng iyon ay isang senyales na may nagpasya na tumakas at asahan ang interogasyon. Ngunit ang ideya na mayroong napakalaking landas sa pag-awit tungo sa kalayaan para sa lahat ng mga alipin kung sila ay sapat na matapang na tumakbo ay hindi isang bagay na ako at maraming mga iskolar sa larangan ng Black American studies ay maaaring paniwalaan.
Hindi ko gusto ang pagbuhos ng malamig na tubig sa mga ideyang nag-aalok sa atin ng pag-asa kapag binalikan natin ang nakalipas na madilim na pamana ng pagkaalipin ngunit kailangan nating maging tapat sa ating kasaysayan bilang isang bansa. Gayunpaman, tulad ng mga kantang iyon, may pag-asa at magagandang bagay na nagmula sa sakit na iyon. Ang mga kantang ito ay tinipon at inilathala noong 1860s. Pagkatapos noong 1870s dating mga alipin na bahagi ng Fisk University nabuo ang Mga Mang-aawit sa Jubilee upang itaas ang musika para sa Unibersidad. Ang aksyong ito ay nagdala ng Negro Spirituals at the Jubilee Singers sa mas malawak na madla sa buong mundo. Ito rin ang totoong simula ng Itim na aliwan na nilikha at ginawa ng mga Itim na tao.
Ngayon ay maaari akong magpagalaw ng maraming oras ngunit ang talagang gusto kong gawin mo ay makinig at maramdaman ang sakit sa mga kantang iyon at ang pag-asa para sa hinaharap. Karaniwan ay ilalagay ko ang mga link ngunit maraming mga pag-ulit doon sa mga kanta at sa musika sa palagay ko mahalaga na makahanap ka ng isang bersyon na nagsasalita sa iyo. Sa oras na ito hinahamon ko kayo na hanapin ang mga ito mismo.
Mga Kanta na Hahanapin:
- "Lumakad sa tubig"
- "Bumaba ka Moises"
- "Halika Dito"
- "Swing Low Sweet Chariot"
- "Hush, Hush, Isang Tumatawag sa Aking Pangalan"
- "Magnanakaw Malayo"
Maligayang Pangangaso ...
Magdagdag ng komento sa: Ipagdiwang ang Buwan ng Black History: “Magnakaw, Magnakaw, Magnakaw, Magnakaw kay Jesus”