Ano ang Kahulugan sa Akin ng mga Banal na Aklat
Noong bata pa ako, sa edad na ngayon ng aking anak na babae, minsan ay dinala ako ng aking ina sa isang lokal na tindahan ng rekord (bilang ako ay mula sa 1900s- para sa mga mas bata sa akin- noon ang mga tindahan ng rekord ay isa sa mga pangunahing lugar kung saan maaari kang bumili ng mga music cassette tape, vinyl record at [cd] mga compact disc). Nasa middle school ako at nagsisimula nang mag-venture mula sa classic soul at pop sa hip hop at R&B. May music soundtrack CD na gusto ko, ngunit mayroon itong parental advisory label na karamihan ay dahil sa nilalaman ng LP. Gayunpaman, hindi ako masyadong nag-alala tungkol dito dahil ang aking ina ay nasa tindahan kasama ko habang tinitingnan ang mga tala ng Stevie Wonder. Gayunpaman, nang pumunta ako sa rehistro ang salesclerk ay tumanggi na ibenta sa akin ang materyal. Ang pangangatwiran ay na ang wika at nilalaman na naramdaman niya ay hindi naaangkop para sa isang bata na kasing edad ko.
Ngayon kung nakilala mo ako, alamin na ako ay 5'0 lamang sa isang magandang araw (at wala akong maraming magagandang araw) at ang aking ina ay mas maikli kaysa sa akin. Madalas itong nangangahulugan na ang pagpunta sa mga lugar ay ipinapalagay ng marami na kami ay dalawang bata at hindi isang bata na may tagapag-alaga, na siyang palagay na ginawa ng klerk noong araw na iyon. Narinig ng nanay ko ang pagtatama ng klerk at humakbang siya papunta sa counter. Ang aking ina ay nagpatuloy sa pagsasabi sa klerk na siya ang nagpapasya kung ano ang maaari kong basahin, makita o pakinggan. Na sa aming sambahayan ay pinahahalagahan namin ang mga masining na pagpapahayag ng lahat ng uri maging positibo o naglalarawan/nagbabahagi ng mga negatibo sa buhay. Na habang naiintindihan niyang nagmumura sila, ipinaalam na sa akin ng nanay ko ang tamang oras, lugar para sa ganoong wika (kung maibabahagi ko ang truth bomb dito ay hinding-hindi ako maririnig ng nanay ko na magbitiw ng sumpa hanggang 2004 pagkatapos niyang dumalo sa graduation ko sa graduate school - taon bago siya pumanaw). Ibinahagi niya sa klerk na trabaho niya na ipaliwanag sa akin ang nilalamang naririnig ko, na i-frame sa konteksto na habang ang ibinahagi nila ay katotohanan, hindi lang ito ang kanilang realidad, at mahalaga na nalantad ako sa mga bagay na naging dahilan para hindi ako kumportable sa kanya at para matutunan ko ang mas malaking konteksto ng aking lugar at ang lugar ng iba sa mundo.
Long story short...Nakuha ko ang Soundtrack ng Menace to Society, Poetic Justice soundtrack, MC Lyte- "Aint No Other", Yo-Yo- "You Betta Ask Somebody and Onyx CDs. Hindi na kailangang sabihin, natuwa ako bilang isang suntok na may nakapagpagalit sa aking ina upang bilhin ang lahat ng mga album na iyon. Gayunpaman, ito ay naging isang kasanayan at sa ilang mga pampublikong aklatan ay dapat gawin sa isang tindahan ng aking ina. ng Mga Kaibigan ng Library ng aming lokal na sangay) upang matiyak na maaari akong magkaroon ng mga materyales na gusto ko ng mga guro at librarian na may mahusay na layunin sa pagkuha ng mga libro, musika at mga pelikula na gusto ko dahil ako ay madalas na susubukan na i-funnel ako sa mga materyal na matagal ko nang gustong basahin sa mga bata "Superfudge"sa ika-4 na baitang, kapag nabasa ko na"Nandiyan ka ba Diyos? Ako ito, Margaret" (fyi ang librong ito ay hinamon dahil sa mga paksa nito sa pagpili ng relihiyon, regla at sekswalidad) noong ako ay nasa ika-3 baitang. Akala ng nanay ko"Nandiyan ka ba Diyos? Ako si Margaret" ay makakatulong sa akin na i-navigate ang aking mga karanasan sa maagang pagbibinata at ang aking nakalulungkot na maagang lumalagong pagkadismaya sa Katolisismo at ang papel nito sa aking kaugnayan sa aking Lumikha.
Ang pagbabalik-tanaw sa marami sa mga aklat, tula, musika, at pelikulang gusto ko sa paglaki at nakatulong sa paghubog ng pagkatao ko ngayon ay malamang na nasa listahan ng pinagbawalan ng isang tao. Hindi ko madalas basahin ang mga bagay na nauubos ng aking mga kaibigan Sweet Valley Mataas or Ang Babysitter's Club karamihan ay dahil sa maraming paraan ay nalampasan ko sila bilang isang mambabasa. Nagbabasa ako ng mga bagay tulad ng Cujo (hinamon para sa graphic na horror na karahasan at tahasang nilalaman), Carrie (hinamon para sa karahasan, pagmumura, menor de edad na kasarian, at negatibong pananaw sa relihiyon), Ang Bluest Eye (hinamon para sa lahi at sekswalidad), at Ang alipin ni Kuwento (hinamon para sa kalapastanganan, sekswal na nilalaman, di-umano'y anti-Kristiyanong mga tema, at pagsasama ng mga karakter ng LGBTQ+), bukod sa iba pang mga bagay. Madalas na nadama ng aking mga magulang na walang saysay na protektahan ako mula sa mga karamdaman ng mundo kapag iniimprenta pa nila ang papel at ang balita ay lumalabas tuwing gabi; ang trabaho nila ay gabayan ako.
Ngayon ay hindi ko na sasabihin na ang mga librarian, store clerks, at guro ay ganap na naligaw ng landas sa kanilang mga pagsisikap na protektahan ako. Sa totoo lang, gumagawa sila mula sa kanilang sariling mga pagpapalagay, karanasan at damdamin sa kung ano ang inaakala nilang nararapat at hindi angkop para sa isang bata o middle schooler. Ang isyu ay wala silang ideya kung ano ang itinuturo sa akin ng aking mga magulang, ang mga halaga ng aking tahanan, o kung bakit ako nalantad sa ilang mga materyal. Inaalis nila hindi lamang ang aking kalayaang pumili ng mga materyal na mahalaga sa akin ngunit sa esensya ang kalayaan ng aking magulang na magtiwala na sila ang nagturo sa akin o maaaring gumabay sa aking pang-unawa. Sabi nga nila, ang basura ng isang tao ay kayamanan ng ibang tao. Para sa bawat aklat na sinasabi ng isang tao na walang halaga, mayroong isang tao doon na nangangailangan ng aklat, pananaw o pagtakas na iyon.
Bawat taon, kinikilala ng mga aklatan sa buong bansa ang Banned Book Week sa ika-5-11 ng Oktubre. Sa linggong ito, itinatampok ng American Library Association at mga aklatan sa buong bansa ang mga materyal na hinamon o ipinagbawal ng iba pang mga aklatan, bookstore o sistema ng paaralan. Ang layunin nito ay paalalahanan ang aming mga customer at iba pang miyembro ng publiko na ang censorship ay nangyayari araw-araw at kailangan naming ipagtanggol ang aming mga karapatan upang mabasa ang mga materyales na gusto namin.
Sa mga nagdaang taon, dumami ang mga hamon sa mga libro at grupo na nag-organisa upang hamunin ang mga materyal sa kanilang mga aklatan sa parehong lokal at hindi lokal. Ang ALA ngayong taon ay nakatuon sa tema ng 1984, isang libro ni George Orwell na nakatutok sa mga panganib ng censorship ng libro. "Ang 2025 na tema ng Banned Books Week ay nagsisilbing paalala na ang mga pagsisikap sa censorship ay nagpapatuloy hanggang ngayon," ALA President Cindy Hohl sabi. "Dapat tayong palaging magsama-sama upang manindigan para sa karapatang magbasa."
In 2015 Ang California ay nagkaroon ng 17 titulo na hinamon sa 17 mga pagtatangka ayon sa ALA; noong 2024 mayroong 26 na pagtatangka para sa 81 mga titulo. Noong 2024, mayroong 821 na pagtatangka sa buong bansa na i-censor ang mga aklat sa panahon kung saan kinokolekta ng ALA ang impormasyong ito. Sa buong bansa, ang kabuuang bilang ng mga titulong hinamon sa mga pagtatangkang iyon ay 5,813 at 2,452 sa mga titulong iyon ay natatangi. Sa pinaka-hinamon na titulo ng 2024 ay "All Boys Aren't Blue". Ito ay higit na mas mataas kaysa sa 229 na mga titulo sa parehong panahon noong 2015, na may kabuuang hinamon na mga titulo ay 230 at 193 sa mga ito ay natatangi.
Bawat taon ay pinapanood ko ang bilang ng mga ipinagbabawal at hinamon na materyales na tumataas ang bilang. Bilang isang magulang naiintindihan ko ang drive na protektahan ang aming mga anak mula sa malupit na katotohanan ng mundo. Naiintindihan ko rin na may ilang mga materyales na HINDI handa ang aking indibidwal na anak, na nalantad sa akin noong ako ay kaedad niya. Mayroong ilang mga laro o video online na hindi ko hinahayaan na makipag-ugnayan sa akin ang bata; minsan dahil nag-aalala ako tungkol sa nilalaman at ang iba ay pansamantalang paghihigpit dahil wala akong oras upang magbigay ng isang buong nuanced na paliwanag kung ano ang nagiging problema sa nilalaman sa sandaling ito. Gayunpaman, nauunawaan ko na ang ginagawa ko sa aking sambahayan at kung anong mga pagpapahalaga ang inilalantad ko sa aking anak ay mga panuntunan para lamang sa AKING sambahayan. Hindi ko masabi ang mga pagpapahalaga, pangangailangan, at alalahanin ng ibang mga sambahayan kaya naman hindi ko pinapahalagahan ang pagbabawal ng libro o mga hamon sa pag-alis ng mga materyal para sa lahat, dahil hindi lahat tayo ay may parehong relihiyon, lahi, oryentasyong sekswal, pagpapahayag ng kasarian, moral, pinahahalagahan o paniniwala. Ang mga pagkakaibang ito ang ating pinakamalaking lakas hindi ang ating pinakamalaking kabiguan.
Ngayong taon, ipagdiriwang ng San Jose Public library at San Jose State University ang Banned Book Week na may serye ng mga programa na nagbibigay-diin sa kahalagahan ng kalayaang magbasa at pumili ng mga libro mula sa lahat ng pananaw. Isaalang-alang ang isang pananaw na maaaring hindi isa sa iyong pinanghahawakan at tingnan ito para sa mga merito na ibinibigay nito, muling bisitahin ang isang librong minahal mo na hinamon, humanap ng bagong boses bago ito mawala.
Isang Hamon sa Pagbabasa ng Banal na Aklat
Hinahamon kita na magbasa ng librong hinamon o pinagbawalan.
Sumali sa amin para sa Academically Censored isang talakayan sa Black Trans Joy at akademikong censorship.
Sumali sa amin para sa isang gabi ng tula kasama ang Pushcart Prize na hinirang na makata, award-winning na spoken word artist at playwright na si Aideed Medina
Sumali sa amin para sa a theatrical production ng Hobbit (pinagbawalan para sa pangkukulam at satanismo sa New Mexico).
Dumalo sa kaganapan sa capstone sa Clandestine Brewery ipinagdiriwang ang mga ipinagbabawal na aklat.
Higit pang mga Kaganapan:
Magdagdag ng komento sa: Banned Book Week 2025