ماه تاریخ زنان: نمایشنامه نویسان

در سال 2010، ترزا ربک، نمایشنامه نویس، در یک کنفرانس تئاتر نیویورک در مورد کمبود نمایشنامه هایی که توسط زنان در ایالات متحده تولید می شود، سخنرانی کرد. او همچنین در مورد بسیاری از مبارزات شخصی که خودش به عنوان یک نمایشنامه نویس زن با آن روبرو بود صحبت کرد، مانند اینکه چگونه یک نقد زن ستیز به موفقیت یکی از نمایشنامه هایش لطمه زد و چگونه مردم شروع به تشویق او کردند تا فیلمنامه هایش را به نام یک مرد ارائه دهد. او درباره اینکه چگونه برخی در ساختار قدرت جهانی تئاتر متقاعد نشده بودند که مشکلی وجود دارد صحبت کرد: "یکی از آنها در واقع، چندی پیش به من گفت، "اما ترزا، زنان نمایشنامه نویس کجا هستند؟" جدی، به صورتم نگاه کرد و این را گفت.»

ربک بیش از 40 نمایشنامه نوشته است که بسیاری از آنها از جمله در برادوی تولید شده اند موریس و سمینار. وارسی نوشته های او در مجموعه ما.

و زنان در واقع برای مدت بسیار بسیار طولانی نمایشنامه می نویسند. برخی از نمایشنامه نویسان زن شاخص تاریخی:

هروتسویتا (حدود 935 - 1002) برخی تصور می کنند که اولین فرد اروپایی (از هر جنسیت) از دوران باستان است که نمایشنامه می نویسد. او یک راهبه آلمانی بود که در صومعه گاندرهایم زندگی می کرد. نمایشنامه های او مانند گالیکانوس، درباره زندگی مقدسین بود.

افرا بهن (حدود 1640 - 1689) اغلب به عنوان اولین نویسنده زن حرفه ای در زبان انگلیسی در نظر گرفته می شود. نمایشنامه‌های او به‌خاطر محتوای «نژادانه»‌شان به شدت مورد انتقاد قرار گرفتند، که او معتقد بود اگر توسط یک مرد نوشته می‌شد چندان «رسوایی» نبود. بسیاری از نمایشنامه های او شامل مریخ نورد, ازدواج اجباریو امپراتور ماه.

آگوستا، بانو گرگوری (1852 - 1932) یکی از بنیانگذاران تئاتر ابی، همچنین به عنوان تئاتر ملی ایرلند. شاید بیشتر از او به یاد می‌آید که خانه‌اش در گالوی را به‌عنوان محل ملاقات چهره‌های مشهور احیاگر ادبیات ایرلندی مانند ویلیام ییتس باز کرد، اما او همچنین نویسنده‌ای پرکار بود و یکی از کمدی‌های کوتاهش بود. پخش خبر، در شب افتتاحیه ابی در دسامبر 1904 اجرا شد.

(1930 - 1965) اولین زن آفریقایی آمریکایی بود که نمایشنامه ای در برادوی تولید کرد. بازی، کشمش در آفتاب، به یکی از کلاسیک های بزرگ تئاتر آمریکا تبدیل شده است.

در سال 1983، فرانک ریچ از نیویورک تایمز نوشت که این نمایشنامه «تئاتر آمریکا را برای همیشه تغییر داد».