نگاهی به گذشته: دیدار رابرت اف کندی در سال 1968 از سن خوزه

ورود سناتور کندی به فرودگاه شهرداری سن خوزه در 23 مارس 1968. با حسن نیت از دانشگاه ایالتی سن خوزه، آرشیو مجموعه های ویژه. مجموعه نگاتیوهای روزانه اسپارتان، 2012، کمک های آرشیو یابی.
تصویر: ورود سناتور کندی به فرودگاه شهرداری سن خوزه در 23 مارس 1968. با حسن نیت از دانشگاه ایالتی سن خوزه، آرشیو مجموعه های ویژه. مجموعه نگاتیوهای روزانه اسپارتان، 2012، کمک های آرشیو یابی.

امسال پنجاهمین سالگرد آن است سناتور رابرت اف کندیسخنرانی در سن خوزه سنت جیمز پارک در 23 مارس 1968. پنج سال پیش ، من آن سخنرانی را از یک ضبط صوتی که برای اولین بار در اینجا به اشتراک می گذارم رونویسی کردم. من همچنین خوشحالم که توانستم قبلاً منتشر نشده منتشر شوم اسپارتان روزانه عکس هایی از بازدید کندی.

با خواندن سخنرانی امروز وی، نمی توان از خود پرسید که سناتور در مورد وضعیت فعلی کشور ما چه می تواند بگوید. او درباره فقر، بی خانمانی، تیراندازی های دسته جمعی، بی عدالتی نژادی، یا فرسایش مداوم طبقه متوسط ​​چه فکری می کند؟ او در مورد شکاف حزبی در واشنگتن و سراسر کشور چه فکر می کند؟

من می خواهم این پست را به یاد سناتور کندی و به یک پسر جوان مکزیکی به نام خوان رومرو تقدیم کنم. آقای رومرو به اندازه‌ای که هر یک از ما می‌توانستیم برای سناتورمان انجام دهیم، در حالی که کمی بعد از نیمه‌شب 5 ژوئن 1968 مجروح شد. صدای سناتور کندی در آن روز خاموش شد، اما سخنان او و روحیه شجاعانه و خوش‌بینانه‌اش همچنان الهام‌بخش است. و تشویق کنید. جشن پنجاهمین سالگرد دیدار سناتور کندی برای شنبه 24 مارس 2018 در سنت جیمز پارک از ساعت 2:00 تا 6:00 بعد از ظهر برنامه ریزی شده است. این رویداد شامل اجرای مجدد سخنرانی، فعالیت ها و تورهای تاریخی خواهد بود.

سخنرانی سناتور رابرت اف کندی در پارک سنت جیمز سن خوزه

23 مارس 1968 ، ساعت 8 عصر

رونوشت از سمعی نوشته شده در www.archive.org by
رالف M. پیرس با ویرایش های Josie Amant

این نباید باشد ، اه ، نباید فقط مسئله شمردن و خواستگاری آرا of سیاستمداران حرفه ای باشد. اگر ما در طی چند سال گذشته چیزی یاد گرفته ایم ، این است که راه حل های قدیمی نمی توانند مشکلات جدیدی را که این کشور با آن روبرو است و کشور خودم ، ایالت نیویورک مواجه است حل کند. زیرا ما اکنون درمورد جمع آوری مطلبی برای کل کشور صحبت می کنیم ، که می تواند و باید در راه حل ها ، برنامه ها و ایده ها اختلاف داشته باشیم ، اما دیگر نمی توانیم تفاوت در واقعیت داشته باشیم. دیگر توانایی این را نداریم که خودمان را فریب دهیم. زمان آن فرا رسیده است که با مشکلاتی روبرو شویم - در این کشور وجود دارد ، و برای ما در سایر نقاط جهان با صراحت و با صداقت وجود دارد ، و بر این اساس من برای ریاست جمهوری ایالات متحده کاندیدا می شوم [تشویق حضار].

اگر یک واقعیت مهم در این کشور وجود داشته باشد، این خطر این است که ما دچار فرسایش حس نجابت ملی شویم. اشتباه نکنید، نجابت در قلب موضوع است. فقر. فقر در این کشور ناپسند است. بی سوادی ناپسند است. مرگ یا معلول کردن مردان جوان شجاع در باتلاق‌های آسیا - این نیز ناشایست [تشویق] است.

و همچنین کار ناشایست یک مرد است که با کمر و با دست در دره های کالیفرنیا کار کند بدون اینکه امید داشته باشد پسرش هرگز وارد دانشگاه شود. این هم ناشایست است. برای مردی در خیابانهای نیویورک ، اوکلند ، دیترویت ، واتس ناپسند است که تنها زندگی را که ناامید خواهد شد تسلیم کند. این بی عفت است که بهترین جوانان ما باید به بیگانگی و فرار به تبعید وحشتناک مواد مخدر و خشونت رانده شوند ، تا اجازه دهند قلب آنها از خشم و نفرت پژمرده شود.

به نظر من ، سال 1968 ، زمان خلق است ، نه برای تخریب. این زمان کار است - برای مردان که باید با احساس نجابت کار کنند ، و نه با تلخی. این زمان شروع دوباره است ، و به همین دلیل است که من به عنوان رئیس جمهور ایالات متحده کاندیدا می شوم [تشویق حضار]. و به همین دلیل است - به همین دلیل است که من به ایالات کالیفرنیا می آیم تا از شما کمک بخواهم. من بدون کمک مردم کالیفرنیا نمی توانم نامزدی را کسب کنم و از شما کمک می خواهم [تشویق حضار].

و من فکر می کنم چیزهایی وجود دارد که باید در این کشور تغییر کرد. ما کشوری شجاع، کشوری شجاع، و مردمی داریم که از دلسوزی نسبت به مشکلات دیگران در داخل کشور خودمان و سایر نقاط جهان خون می‌ریزند، اما ما دچار مشکل شده‌ایم و این زمان آزاردهنده‌ای است. در حالی که امروز اینجا ایستاده ایم، مردان جوان شجاع در آن سوی اقیانوس می جنگند. در اینجا، در حالی که ماه می درخشد، مردان در آن سوی زمین می میرند. کدام یک از آنها -- کدام یک از آنها ممکن است شعری سروده باشد؟ کدام یک از آنها ممکن است سرطان را درمان کرده باشند؟ کدام یک از آنها ممکن است در یک سریال جهانی بازی کرده باشد، یا به ما هدیه خنده روی صحنه را بدهد، یا در ساختن یک پل یا ساختن دانشگاه کمک کرده باشد؟ کدام یک از آنها خواندن را به کودک یاد می دادند؟ و من معتقدم که این مسئولیت ماست که مطمئن شویم این مردان زنده هستند، و به همین دلیل است که من برای ریاست جمهوری ایالات متحده نامزد می شوم [تشویق].

مردان جوان ، جوانان ما بزرگترین منبع طبیعی ما هستند. این جوانان در شالیزارهای برنج ، جوانان بدون شغل در خیابان های شهرهای ما ، جوانان پراکنده در سراسر این کشور ، مهمترین منبع طبیعی برای این کشور هستند و ما باید آنها را به زندگی آمریکایی برگردانیم. و این دلیلی است که من برای ریاست جمهوری ایالات متحده کاندیدا می شوم [تشویق حضار].

حامیان REF
تصویر: حامیان سناتور کندی در بدو ورود به سن خوزه از او استقبال می کنند. با حسن نیت از دانشگاه ایالتی سن خوزه، آرشیو مجموعه های ویژه. مجموعه نگاتیوهای روزانه اسپارتان، 2012، کمک های آرشیو یابی.

دوستان من کارهای دیگری پیش روی ماست. اکنون زمان شروع بازسازی اتحاد بزرگ است، تا پیوندهای اعتماد و اطمینان با آن متحدان تاریخی که دوستی آنها برای سالیان متمادی اساس امنیت ما بوده است، ترمیم شود. زمان آن فرا رسیده است که مسئولیت های واقعی خود را در سایر نقاط جهان به یاد بیاوریم، و بدانیم که نمی توانیم یخ زده و بی تفاوت بنشینیم در حالی که هر روز ده هزار نفر از همنوعان ما در جای دیگر جهان از گرسنگی می میرند، این یک بی تناسبی وحشتناک است که ما باید هر سال هشت میلیون خودروی جدید بخرد، در حالی که بیشتر مردم دنیا بدون کفش هستند. من فکر می کنم کارهایی وجود دارد که می توانیم انجام دهیم، و من می خواهم با شما در انجام آنها بپیوندم [تشویق].

و من فکر می‌کنم زمان آن فرا رسیده است که بدانیم در گذشته مکرراً ثروت داریم -- ثروت و پیشرفت خود را با معیارهای اشتباه اندازه‌گیری می‌کردیم. آلودگی هوا و تبلیغات سیگار، تخریب چوب های سرخ و ساخت زندان ها، همه اینها تولید ناخالص ملی را افزایش می دهد، اما به نظر من ما را ثروتمندتر نمی کند. [تشویق] -- سلامت فرزندان ما، کیفیت آموزش آنها، هوشمندی بحث عمومی ما و درستی مقامات دولتی ما، اینها و سایر ارزش های ناملموس در تولید ناخالص ملی گنجانده نشده است، اما آنها - - آنها واقعی ترین شاخص های ثروت و واقعاً تنها معیار واقعی پیشرفت در ایالات متحده هستند [تشویق].

و این نوع ثروت است - و این نوعی ثروت است که من می خواهم و می دانم که همه شما برای ایالات متحده آمریکا می خواهید [تشویق]. امروز در سرزمین ما دشواری و تفرقه وجود دارد ، اما در شش روز گذشته ، من به کانزاس و آلاباما ، تنسی و ایالت خودم نیویورک رفته ام و اکنون به کالیفرنیا آمده ام و فکر می کنم آنجا بهم زدن چیز جدیدی در ایالات متحده است. این ایجاد هیچ نامزد یا رهبری نیست ، چیزی نیست که من ساخته ام ، اما این یک حس وجود دارد که آینده ای متفاوت وجود دارد ، اینکه مردم آمریکا در می یابند که سرنوشت خود را کنترل می کنند ، و آنها قرار است به جلو حرکت کنند ، آنها می خواهند این سرزمین را همانطور که صلاح می دانند بسازند و نه آنطور که هزاران مایل دورتر توسط دیگران ایجاد شده اند [تشویق حضار].

برخی از آنها سال‌ها جوان هستند، همانطور که امشب در اینجا حضور دارم، اما همه آنها از نظر روحی جوان هستند. آنها شروع به احساس می کنند که تغییر ممکن است، امید ممکن است، که با کار دست خود و عشق قلب خود می توانند آن حس اساسی نجابت را به خود، یکدیگر و برای ما بازگردانند. آیندگان، برای فرزندان ما و برای نسل بعدی آمریکایی‌ها، و من فکر می‌کنم این چیزی است که ما اینجا در ایالت کالیفرنیا خودمان را متعهد خواهیم کرد... [نامفهوم، تشویق].

هنوز بسیاری هستند که احساس می‌کنند تلاش‌هایشان نمی‌تواند تغییری ایجاد کند، اما من معتقدم که بیگانگان و بی‌تفاوت‌ها به طور یکسان تعدادشان کاهش می‌یابد و قدرتشان کاهش می‌یابد، و در نهایت، آنها نیز خواهند دید، همانطور که هر روز بیشتر و بیشتر می‌بینند. که بتوانیم تفاوت ایجاد کنیم. ما می‌توانیم این کشور را دوباره گرد هم بیاوریم و می‌توانیم مسیر آن را تغییر دهیم، و به همین دلیل است که من برای ریاست‌جمهوری ایالات متحده نامزد می‌کنم [تشویق]. بنابراین من به اینجا آمده ام تا از شما کمک بخواهم. من از کسانی که به این کشور افتخار می‌کنند، به کارهایی که انجام داده‌ایم افتخار می‌کنند، به کارهایی که انجام داده‌ایم افتخار می‌کنند، به آنچه که برای آن ایستاده‌ایم افتخار می‌کنند، کمک می‌کنم، و از کسانی می‌خواهم -- کمک کسانی که هستند. ناراضی، که به همه این چیزها افتخار می کند، اما با این حال احساس می کند که ما می توانیم بهتر عمل کنیم، که در مقابل فقر ایستادگی نخواهیم کرد، اجازه نخواهیم داد بی سوادی را بدهیم، برای هر کسی شغل پیدا خواهیم کرد. مرد جوان و هر زن جوانی که می خواهد کار کند، ما خودمان را به این [تشویق] متعهد می کنیم.

و من امشب به اینجا آمدم تا از کسانی که احساس می کنند ما می توانیم در آسیای جنوب شرقی و ویتنام بهتر عمل کنیم ، کمک کنم تا کسانی که احساس می کنند ما مجبور به انجام عملی نیستیم که دنبال کرده ایم در طی سه و چهار سال گذشته من فکر می کنم ما می توانیم بهتر عمل کنیم. فکر نمی کنم مشکل آسان باشد. من فکر نمی کنم که یک راه حل آسان وجود داشته باشد و این مشکل در حال از بین رفتن باشد ، اما من فکر می کنم که ما می توانیم بهتر عمل کنیم و فکر نمی کنم این به معنای بالا بردن پرچم سفید و عقب نشینی باشد ، اما من فکر می کنم ما می توانیم خیلی بهتر از دوره ای که تا به امروز دنبال کرده ایم انجام دهید [تشویق حضار]. من فکر می کنم ما می توانیم از ویتنام جنوبی تقاضا کنیم که اگر می خواهیم هجده ساله و نوزده ساله را از اینجا در ایالات متحده برای جنگ و مرگ در ویتنام جنوبی بفرستیم ، می توانیم از ویتنام جنوبی بخواهیم که همان کار لعنتی را انجام دهید [کف زدن].

دو ماه و نیم فرصت داریم تا در این مسابقات مقدماتی شرکت کنیم. من به اینجا می آیم تا از شما کمک بخواهم. این یک کمپین دشوار است. من طی دو ماه و نیم آینده به کمک شما نیاز دارم. با کمک شما ، ما می خواهیم در مسابقات مقدماتی در ماه ژوئن پیروز شویم. با کمک شما ، ما در آگوست در همایش شیکاگو پیروز خواهیم شد. و با کمک شما ، ما در انتخابات نوامبر پیروز خواهیم شد [تشویق حضار].

پایان.

سناتور کندی از سن خوسین که برای استقبال از او در فرودگاه بیرون آمدند تشکر می کند.
تصویر: سناتور کندی از سن جوزانس که برای استقبال از او در فرودگاه بیرون آمد تشکر می کند. با حسن نیت از دانشگاه ایالتی سن خوزه، آرشیو مجموعه های ویژه. مجموعه نگاتیوهای روزانه اسپارتان، 2012، کمک های آرشیو یابی.

مطالعه بیشتر در California Room