جشن گرفتن ماه تاریخ سیاه: هنر سیاه به عنوان ابزاری برای مقاومت

با ورود به این ماه جشن کمک های سیاهپوستان در ایالات متحده و دیاسپورای آفریقایی بزرگتر، می خواهم از شما دعوت کنم تا در مورد اینکه چگونه هنر می تواند ابزاری برای مقاومت باشد فکر کنید. امسال موضوع برای ماه تاریخ سیاه پوستان آفریقایی-آمریکایی در هنر است. هنر نقاشی، فیلم، موسیقی و حتی غذا برای بسیاری از سیاه‌پوستان آمریکایی و دیاسپورای بزرگتر از زمانی که اولین آفریقایی‌ها پا به سواحلی گذاشتند، به عنوان ابزاری برای مقاومت و مبارزه با ظلم استفاده شد.

موضوع این ماه تاریخ سیاه یکی از موضوعات مورد علاقه من است. من عاشق هنر هستم. من عاشق موزه‌ها هستم و ماه گذشته ساعت‌ها سرگردان بودم گتی. من معمولاً هر سال در دو جشنواره موسیقی شرکت می کنم زیرا عاشق شنیدن موسیقی هنرمندان سیاه پوست هستم. من به سراغ کمیک‌ها می‌روم و از تمام پانل‌ها صرفنظر می‌کنم، در عوض به کوچه‌های هنرمندان می‌روم که معمولاً سعی می‌کنم همه هنرمندان سیاه‌پوست را شکار کنم تا بتوانم قطعاتی از آنها بخرم. من در شوهای مد شرکت کرده ام و لباس هایی به سفارش خیاطان سیاه پوست برای رویدادهای مهم زندگی ام گرفته ام. من به مدت 15 سال در کلاس های رقص، از جمله رقص غرب آفریقا و آواز خواندن در گروه های کر کنسرت که گزیده هایی از روحانیون سیاه. هنر نیز بخش بزرگی از خانواده من بوده است - از پسر عموی من که برای سامی دیویس جونیور آواز پشتیبان می خواند تا برادرم که برنامه های تئاتر جوانان را توسعه می داد. هنر نقش مهمی در زندگی من و بسیاری از افرادی که می شناسم داشته است. بسیاری از این افراد به دلیل اینکه «هنر می‌سازند» به عنوان خلاق یا خالق طبقه‌بندی می‌شوند. یک هنرمند سیاهپوست از بسیاری جهات یک مسئولیت است. به عنوان خالق، بسیاری از دوستان و خانواده من نه تنها به عشق اضافه کردن زیبایی به جهان بلکه برای به اشتراک گذاشتن پیامی با جهان گسترده تر در مورد Blackness خلق کردند.

قرن‌ها از زمانی که سیاه‌پوستان در خاک آمریکا زندگی می‌کنند، هنر به عنوان مورد استفاده قرار گرفته است ابزاری برای مقاومت در برابر نژادپرستی و ظلم. به عنوان مثال، در موسیقی، بسیاری از روحانیون سیاهپوست که توسط بردگان در برخی مناطق آمریکا خوانده می‌شوند، حاوی پیام‌های رمزگذاری شده بودند. آهنگ هایی مانند "راه رفتن در آب"، "به عیسی بدزدید"،"چرخش کم شیرین ارابه"، و"کدو آشامیدنی را دنبال کنیداغلب اطلاعاتی را به بردگان می گفت که برای فرار از بندهای بردگی لازم بود. "برو پایین موسی» به عنوان مثال شناخته شده بود که توسط هریت تابمن به عنوان یک مورد استفاده می شود آهنگ کد شده این نشان می داد که او در راه آهن زیرزمینی، مردان و زنان را رهبری خواهد کرد. با این حال این نوع مقاومت در موسیقی فقط محدود به دوران بردگی نیست. بیلی هالیدی "میوه عجیب" در مورد لینچ صحبت می کند  دیون واریک اخیراً داستان‌هایی از سال‌های زندگی‌اش به عنوان هنرمند جوان‌تر تعریف کرده است و اینکه چگونه اشعار را به آهنگ‌هایی مانند Ray Charles "What I Say" اضافه می‌کند تا خواستار ادغام شود. سپس وجود دارد “می سی سی پی خدادام” توسط نینا سیمون که در مورد قتل مدگار اورز صحبت کرد. حتی اخیرا آهنگ هایی مانند "تشکیل" توسط بیانسه یا "شجاع" توسط Common به عنوان آهنگ های اعتراضی به خشونت پلیس و نژادپرستی سیستمیک استفاده شد.

داستان‌های تاریخی شفاهی هنر سیاه‌پوستان که به عنوان ابزار مقاومت مورد استفاده قرار می‌گرفت، سال‌هاست که به اشتراک گذاشته شده است. داستان هایی وجود دارد که به قیطان ها عادت کرده اند قاچاق بذر از آفریقا یا به عنوان نقشه برای بردگانی که سعی در فرار از مزارع دارند استفاده می شود. داستان‌های تاریخی لحاف‌های سیاه آمریکایی که برای به تصویر کشیدن نقشه‌های مزارع ایجاد شده‌اند و برای کمک به بودجه استفاده می‌شوند. راه آهن زیر زمینی در بسیاری از تاریخ های شفاهی سیاهان وجود دارد. در حالی که اثبات این داستان ها دشوار است زیرا بسیاری از فعالیت ها عمداً مخفیانه بوده و تاریخ سیاه پوستان آمریکایی در بسیاری از جنبه ها از بین رفته است یا عمدا کمرنگ شده است به احتمال زیاد بسیاری از این سنت های تاریخ شفاهی ریشه در واقعیت دارند.

پس از مرگ جورج فلوید و در جریان اعتراضات سال 2020 نقاشی های دیواری رنگ آمیزی شد و خیابان ها با کلمات رنگ آمیزی شدند "زندگی سیاه پوستان مهم است" بنا بر میراث غنی از هنرمندان تجسمی سیاه پوست. نویسندگان دوست دارند جیمز بالدوین و بسیاری از شاعران سیاه پوست در مورد مبارزه در مورد معنای سیاه‌پوست بودن در آمریکا می‌نویسد و در مورد بی‌عدالتی‌هایی که خود و افرادی مانند آنها تجربه کرده‌اند صحبت می‌کند. جنبش حقوق مدنی در دهه های 1950 و 1960 حتی جرقه ای را برانگیخت جنبش هنرهای سیاه از دهه 1970 که به ما بیشتر داد نمایشنامه سیاه، شاعران و فیلم. این جنبش الهام بخش فیلمسازان سیاه پوست آینده خواهد بود و فیلم هایی مانند اسپایک لی را به وجود آورد.کار درست را انجام بده” صحبت کردن در مورد اینکه تجربه شهری سیاه پوستان در آمریکا چگونه است.

من می توانم به ذکر نمونه هایی از هنر سیاه ادامه دهم که به عنوان ابزاری برای روشن کردن تعصب، ظلم و ستم و مقاومت در برابر برده داری و نژادپرستی سیستمیک استفاده می شود. با این حال آنچه من ترجیح می دهم شما را به چالش بکشم این است که خودتان به دیدن هنر سیاه بروید. اگر سفر به دی سی در آینده نزدیک شماست، من شما را تشویق می کنم که از آن بازدید کنید موزه ملی تاریخ و فرهنگ آمریکایی آفریقایی تبار. با این حال، اگر در فوریه امسال سفر نمی‌کنید، برای جشن هنر سیاه به ما بپیوندید. این ماه تاریخ سیاه San Jose Public Library با همکاری ایالت سن خوزه در مجموعه‌ای از برنامه‌ها، هنر سیاه‌پوستان را برجسته می‌کنند. برای دیدن نمایشگاه ماهواره‌ای هنر آفریقایی‌های مهاجر به ما بپیوندید. Alum Rock کتابخانه شعبه، درباره روندهای فعلی در زمینه موی مشکی اطلاعات کسب کنید، درباره چگونگی جمع‌آوری کمک‌های مالی در راه‌آهن زیرزمینی بپرسید، به طبل‌زنی آفریقایی گوش دهید، درباره لحاف‌های مشکی ببینید و یاد بگیرید.

برنامه‌های شما در این ماه تاریخ سیاه‌پوست هر چه که باشد، من شما را تشویق می‌کنم که برای هنر سیاه وقت بگذارید. من شما را به چالش می کشم که به فراتر از سطح زیبایی نگاه کنید تا بپرسید هنرمندان چه پیامی را می خواستند منتقل کنند یا چه احساساتی را می خواهند که شما احساس کنید. هنر ما را به طرق مختلف به حرکت در می آورد و اغلب می تواند کاتالیزوری برای الهام بخشیدن به سیاست های اصلاحی و اعتراض علیه نژادپرستی باشد. هنر سیاه به جهات مختلف به سیاهپوستان خدمت کرده است، از شیوه‌ای برای انعطاف‌پذیری تا راهی برای مقاومت، اما مهم‌تر از آن، این حقیقت را روشن می‌کند که کشور ما اغلب از آن دوری می‌کند. امیدوارم در این ماه فرصتی برای تجربه هنر سیاه داشته باشید و امیدوارم شما را در برخی از رویدادهای ما ببینم.

ماه تاریخ سیاه پوست مبارک!