ماه تاریخ سیاه را جشن بگیرید: سلامت روان سیاه پوستان

شاید برای شما هم این سوال پیش آمده باشد که این وبلاگ ها در دو روز گذشته کجا بودند. معذرت میخوام برای مراقبت از خود کمی وقت گذاشتم، این بیشتر به این معنی است که برای چند ساعت از رایانه خود فاصله گرفتم و با تحقیر به تمام نمادهای بزرگنمایی نگاه کردم. تاریخ سیاه، در حالی که از بسیاری جهات می تواند نشاط آور باشد، می تواند باعث آسیب عاطفی شود که نه تنها ذهنی است، بلکه می تواند فیزیکی نیز باشد. معمولاً اگر متوجه شوم که قربانی احساسات غم انگیزی می شوم که مربوط به بحث های نژادپرستی است، مدتی را به خودم اختصاص می دهم. من این کار را انجام می دهم زیرا درمانگر ندارم.

جامعه سیاهان رابطه پیچیده ای با جامعه سلامت روان دارد. این بدان معنی است که اغلب سیاه پوستان به دنبال مراقبت های بهداشت روانی نبوده اند یا حتی ارائه دهندگان سلامت روانی نشده اند. همچنین کلیشه‌های سیاه‌پوستی وجود دارد که نه تنها در مورد نحوه درک مردم از سیاه‌پوستان در جستجوی کمک، بلکه توسط سیاه‌پوستان درونی شده‌اند که آنها را از این تصور که حتی به کمک خارجی نیاز دارند، منصرف می‌کند. اگر در هر یک از برنامه های ماه تاریخ سیاه FLC ما شرکت کرده اید و/یا آن را مطالعه کرده اید وبلاگ در مورد سلامت در جامعه سیاه به طور کلی، می دانید که سیاه پوستان با دسترسی به خدمات بهداشتی دست و پنجه نرم می کنند. بهداشت روانی در اینجا در آمریکا دارای مفهوم منفی است ، اگرچه در چند سال گذشته بسیار پیشرفت کرده است. این احساسات به طور متفاوتی در جامعه سیاه پوستان بروز می کند.

اندیشه های سیاه

از اوایل دهه 1800 این باور وجود داشت که "سیاه پوستان از بیماری روانی مصون هستند." اعتقاد بر این بود که بدون استرس ناشی از داشتن گزینه تعامل با ابزارهای مالی، مالکیت دارایی یا مشارکت در سیاست، هرگز نمی توانند از استرس روانی رنج ببرند.

سایر ارائه دهندگان اولیه سلامت روان عقاید دیگری داشتند که در نژادپرستی ریشه دوانده بود. اعتقاد بر این بود که یکی از شرایطی که بردگان و سیاهپوستان ممکن است با آن روبرو شوند، تمایل به سفید شدن بود که می‌توان آن را با ازدواج نامناسب (ازدواج نژادی) به انجام رساند. دلسرد. همچنین مستند شده بود که برده های آفریقایی در معرض بردگی می توانند دیوانه شوند. سایر شرایط مشاهده شده بود دراپتومانیا ، بیماری که زنان و مردان برده را وادار به فرار کرد و اسهال خونی ، بیماری که باعث بی حالی و کسلی می شود که امروزه افسردگی تلقی می شود، اگرچه این پزشکان اولیه آنها را بیماری می دانستند. درمان پیشنهادی برای هر دو شرایط برای بردگان شلاق زدن بود. پس از جنگ داخلی، عقیده بر این بود که سیاهپوستان آزاد در دام احساسات خود می‌افتند و قربانی رذیلت‌هایی می‌شوند که منجر به جنون می‌شود. این نیز دوره ای با افزایش است مجازات بدون محاکمه از سیاه پوستان. همچنین در قرن بیستم افراد سیاه پوستی که دارای نقص ذهنی هستند می توانند تحت این بیماری قرار بگیرند جنبش eugenics که مورد تحریم دولت قرار گرفتند.

وقتی این امر به غیرانسانی‌سازی، ظلم و خشونت علیه سیاه‌پوستان اضافه می‌شود، باعث بی‌اعتمادی شدید بسیاری از سیاه‌پوستان به حرفه سلامت روان می‌شود. با این حال، این مشکل ساز است، زیرا سیاه پوستان از نژادپرستی رنج می برند ACE، تجربه نامطلوب دوران کودکی. اعتقاد بر این است که ACE ها رویدادهای آسیب زا هستند که اعتقاد به ایمنی و ثبات را که در دوران کودکی متحمل شده اند تضعیف می کنند و می توانند منجر به اثرات ماندگار در بدن شوند. اعتقاد بر این است که نژادپرستی باید به عنوان یک ACE پیشرفته در نظر گرفته شود م componentلفه نسلی. سیاه پوستان بیشتر از سفیدپوستان احساس غم ، ناامیدی و بی ارزشی می کنند. که در خودکشی 2018 به دومین علت اصلی مرگ در جوانان سیاه پوست 10-14 ساله تبدیل شد. مردم سیاه پوست کمتر به خدمات بهداشت روان دسترسی دارند ، کمتر به دنبال خدمات می گردند ، مراقبت های لازم را دریافت می کنند ، از کیفیت پایین مراقبت و پایان خدمات زودرس برخوردار هستند. ما همچنین کمتر تشخیص داده شده یا اشتباه تشخیص داده شده برای شرایط خلقی برای بسیاری از سیاه پوستان فراتر از کلاله در جستجوی کمک فراتر از دین ، ​​احساس بی معنایی اضافه می شود ، زیرا دشوار است که از نظر فرهنگی صلاحیت پیدا کنید درمانگران سیاه پوست.

من این را از صمیم قلب باور دارم زیرا اغلب چیزهایی وجود دارد که فکر می کنم و احساس می کنم شوهرم در همان لحظه تجربه نمی کند، که به آسیب های نسلی در مورد نژادپرستی برمی گردد. به عنوان مثال، در طول محاکمه قتل تریون مارتین، من اغلب در دوران بارداری خود حملات پانیک را تجربه کردم در حالی که جنسیت فرزندم مشخص نبود. شوهرم، در حالی که به شدت احساس می کرد که پرونده چگونه باید پیش برود، همان احساسات من را تجربه نکرد. احساس ناامیدی، عصبانیت، بی اعتمادی و ترس داشتم. من می دانستم این نوع آزمایش ها چگونه پیش می رود و همچنین ترس داشتم که اگر قرار باشد پسری داشته باشم آیا می توانم از او محافظت کنم؟ آیا در نهایت او را به زندان یا خشونت از دست خواهم داد زیرا او بخشی از سیاهپوست خواهد بود؟ آنقدر من را نگران کرد که فشار خونم را افزایش داد و دکترم به من گفت که دیگر نباید تجزیه و تحلیل روزانه شهادت را تماشا کنم. اینها تجربیاتی بودند که شوهرم، به عنوان یک مرد سفید پوست، هرگز در نظر نگرفته بود و به همین دلیل به آنها فکر نمی کرد.

جستجوی کمک

پس چه می توانیم do؟ مخصوصاً در مواقعی از این دست که بسیاری از ما به یک سال داخل نزدیک می شویم ، خود مراقبتی حیاتی است. از این زمان برای تأمل در مورد چگونگی رفتارتان با دیگران با امتیاز خود و آنچه می‌توانید برای بهتر شدن انجام دهید، استفاده کنید. اگر شما یک سیاه‌پوست هستید، برای چند ساعت از مبارزه فاصله بگیرید، لازم نیست از طرف همه سیاه‌پوستان صحبت کنیم، همه را آموزش دهیم، اعتراض کنیم و روایت را از نو شکل دهیم. اشکالی ندارد گریه کنید، اشکالی ندارد احساس خستگی کنید و از این نترسید. به دنبال مراقبت یا اگر در موقعیتی هستید به یک ارائه دهنده خدمات درمانی تبدیل شوید.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اوایل سیاه پیشگامان سلامت روان.

خودمراقبتی