روز ASL: 15 آوریل 2026

معرفی

مشکل اصلی ناشنوایی کمبود شنوایی نیست، بلکه ارتباط است. توانایی شنیدن به معنای توانایی صحبت کردن است، و برای اکثریت ما، این طبیعی است. اما اگر ناشنوا به دنیا آمده اید، داستان کاملاً متفاوت است. رشد زبان در سال‌های اولیه اتفاق می‌افتد، اما اگر کودک در آن دوره با زبان مواجه نشود، به دلیل سیم‌کشی مغز، یادگیری زبان تقریبا غیرممکن است. برخی از فناوری های پزشکی مانند سمعک یا کاشت حلزون کمک کرده است. با این حال، این فناوری‌ها همیشه کامل نیستند و گاهی اوقات مشکل دارند، اغلب تحت پوشش بیمه نیستند و ممکن است گران باشند. اما برای بسیاری از افرادی که ناشنوا به دنیا می آیند، ابزار اصلی برای برقراری ارتباط، زبان اشاره آمریکایی یا ASL است. 15 آوریل روز جشن گرفتن این زبان است.

یکی از اصطلاحاتی که من در سراسر این وبلاگ استفاده خواهم کرد "ناشنوا" است در مقابل "ناشنوا". "ناشنوا" با "D" بزرگ فردی را توصیف می کند که زبان اصلی او ASL است و کم شنوایی او در اوایل زندگی رخ داده است. همچنین برای اشاره به وضعیت ناشنوا بودن - جامعه ناشنوایان، مدارس ناشنوایان و فرهنگ ناشنوایان استفاده می شود. به این ترتیب، ناشنوایی یک ناتوانی واقعاً منحصربه‌فرد است (و برخی آن را اصلاً به عنوان ناتوانی توصیف نمی‌کنند) به دلیل نحوه متحد شدن اعضای آن در نتیجه. یک "d" کوچک بیانگر وضعیت ناتوانی در شنوایی است، صرف نظر از زمانی که این توانایی در زندگی از بین رفته است.

ریشه های زبان اشاره آمریکایی

توماس گالودت بخشی از کمیته ای بود که در سال 1810 اولین مدرسه ناشنوایان را راه اندازی کرد. او از طرف کمیته به اروپا رفت تا تکنیک های آموزشی برای آموزش کودکان ناشنوا را بیاموزد. در فرانسه با زبان اشاره آشنا شد و معلم مدرسه به نام لوران کلرک را متقاعد کرد که در مدرسه جدیدی که در ماساچوست در حال ایجاد بود تدریس کند. لوران کلرک موافقت کرد و در سفر به ایالت ها زبان اشاره فرانسوی به گالاودت را آموزش داد. در 15 آوریل 1816، اولین مدرسه برای کودکان ناشنوا در ایالات متحده افتتاح شد. زبان اشاره آمریکایی بر اساس زبان اشاره فرانسوی است و هنوز شباهت های زبانی زیادی بین این دو زبان وجود دارد، در حالی که تفاوت بین زبان اشاره بریتانیا و زبان اشاره آمریکایی به همان اندازه که انگلیسی گفتاری با چینی ماندارین متفاوت است.

تنها در سال 1960 بود که ویلیام استوکو "مقاله گاه به گاه 8" را نوشت که به طور علمی زبان اشاره را به عنوان یک زبان خاص خود معرفی کرد. این مقاله ASL را دارای گرامر، نحو و واژگان منحصربه‌فرد می‌داند که اصول زبان‌شناختی محکمی را در زبان ایجاد می‌کند. این مقاله نقطه عطفی برای ناشنوایان در نظر گرفته شد و به رسمیت شناختن ASL و سایر زبان های اشاره به عنوان زبان های خود در جهان گسترش یافت.

امروزه بیش از نیم میلیون نفر در ایالات متحده از ASL برای برقراری ارتباط استفاده می کنند. این زبان پس از انگلیسی و اسپانیایی، سومین زبان پرکاربرد محسوب می شود! زبان اشاره چهارمین زبان پرکاربرد در انگلستان است و در حال حاضر بیش از 4 میلیون نفر در سراسر جهان از نوعی زبان اشاره برای برقراری ارتباط استفاده می کنند.

حتی لهجه هایی از ASL در ایالات متحده وجود دارد که برجسته ترین آنها زبان اشاره سیاه (BASL) است. در نقطه‌ای در جزیره مارتا وینارد، جمعیت زیادی از افراد ناشنوای ارثی وجود داشت و زبان اشاره هم برای افراد شنوا و هم ناشنوایان در جزیره مورد استفاده قرار می‌گرفت. زبان اشاره مارتا تاکستان (MVSL) در حال حاضر به عنوان یک زبان منقرض شده در نظر گرفته می شود، اما هنوز گویش هایی بر اساس زبان قبلی وجود دارد که هنوز هم امروزه استفاده می شود.

دانشگاه و آموزش گالودت

توماس گالودت تا سال 1830 و لوران کلرک تا سال 1850 با استفاده از زبان اشاره در مدرسه تدریس کردند. توماس گالودت در سال 1851 درگذشت، اما کوچکترین پسرش، ادوارد ماینر گالودت، آموزش ناشنوایان را بر عهده گرفت. او مصمم به ایجاد دانشگاهی برای دانشجویان ناشنوا در ایالات متحده بود و در سال 1864، رئیس جمهور آبراهام لینکلن تأییدیه تأسیس این دانشگاه را امضا کرد که در ابتدا بخشی از دانشگاه کلمبیا بود و "کالج ملی ناشنوایان لال" نام داشت. در سال 1986 به دانشگاه گالاودت تغییر نام داد. یک واقعیت قابل توجه این است که توپ فوتبال در دانشگاه اختراع شده است (به طوری که تیم های حریف نمی توانند علائم خود را ببینند).

در سال 1880 کنفرانسی در میلان ایتالیا برگزار شد تا در مورد آینده آموزش ناشنوایان بحث شود. 163 نماینده شنوایی داشتند و فقط یک نفر ناشنوا بود. آنها تعدادی قطعنامه را تصویب کردند که هدف آنها از بین بردن زبان اشاره در سراسر جهان بود. بسیاری از مدارس و کشورها این قطعنامه ها را پذیرفتند و قطعنامه های تصویب شده توسط کنوانسیون هنوز هم تا به امروز طرفدارانی دارد.

در طول این دوره، بسیاری از کودکان ناشنوا از طریق تنبیه، ارعاب یا تهدید از استفاده از زبان اشاره منع شدند. بسیاری از خانواده ها به جای یادگیری ASL در خانواده برای برقراری ارتباط با فرزندشان، با این کار همراهی کردند. الکساندر گراهام بل معروف بود که می خواست زبان اشاره را ریشه کن کند و به دنبال حذف ناشنوایی در جهان بود. اگر چه بل از ازدواج متقابل افراد شنوا و ناشنوا برای جلوگیری از نسل دیگری از کودکان ناشنوا حمایت می کرد، اما علم این ادعا را تایید نمی کند و اکثر کودکان ناشنوا به طور معمول در خانواده های شنوا متولد می شوند.

یک نکته بسیار مهم که باید به خاطر داشته باشید این است که ASL انگلیسی نیست. برای مثال، زمان گذشته یا آینده وجود ندارد. می توان استدلال کرد که این فقط زبان "اشاره" نیست - بسیاری از قسمت های بدن برای انتقال معنی به عنوان بخشی از ساختار دستوری استفاده می شود. به عنوان مثال، ابروهای بالا نشان دهنده یک سوال است. شانه ها، صورت و بالاتنه می توانند چیزهای مختلفی را با نشانه های مختلف منتقل کنند.

این واقعیت که ASL انگلیسی نیست، معایبی نیز دارد. برای یادگیری خواندن یک زبان، فرد باید نحوه صحبت کردن با آن را نیز بداند. اغلب دانش‌آموزان ناشنوا معمولاً چندین سال از همسالان شنوا خود در مطالعه عقب هستند. حتی در محیطی که ASL به روان صحبت می شود، فارغ التحصیلان سال آخر دبیرستان ناشنوایان اگر هرگز زبان گفتاری نشنیده باشند، به ندرت می توانند بالاتر از سطح دبیرستان بخوانند. در نتیجه، دانش‌آموزان ناشنوا اغلب در بسیاری از زمینه‌های تحصیلی از همسالان شنوا عقب هستند.

دانشگاه گالودت هنوز یک موسسه آموزش عالی پررونق است. به گفته وب سایت آنها، آنها اکنون بیش از 60 مدرک کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری دارند. برنامه ها. نیمی از دانش آموزان آنها ناشنوا یا کم شنوا هستند و نیمی دیگر شنوا هستند. یک سوم امضاکنندگان جدید هستند. بیش از 1400 دانشجو وجود دارد و ادعا می کنند که 97 درصد از فارغ التحصیلان آنها یا در حال ادامه تحصیل هستند یا شاغل هستند.

دانشگاه گالودت یک رسوایی در سال 1988 داشت که به شهرت ملی دست یافت. رئیس جمهور سابق بازنشسته شده بود و سه نفر برای این دفتر کاندید شدند - دو نفر از آنها شنوا و یک نفر ناشنوا بود. یکی از نامزدهای شنوایی این شغل را دریافت کرد. دانش‌آموزان قیام کردند و مدرسه را تعطیل کردند و خواستند - برای اولین بار در تاریخ مدرسه - یک ناشنوا رئیس جمهور شود. در عرض یک هفته، نامزد ناشنوایان - من پادشاه اردن - رئیس جمهور شد و معترضان هیچ مجازاتی برای اعمال خود دریافت نکردند. این تا حد زیادی پیش‌روی قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت در نظر گرفته می‌شود، زیرا افراد ناتوان متوجه شدند که می‌توانند از حقوق خود دفاع کنند و پیروز شوند.

آینده ASL

دشوار است که بگوییم ASL به عنوان یک زبان در آینده به کجا خواهد رفت. همانطور که قبلاً ذکر شد، پیشرفت‌های فنی در کمک به شنوایی وجود داشته است. اما به همان اندازه واقعیت این است که این پیشرفت ها کمتر از انتظارات بوده است. برای مثال، کاشت حلزون به عنوان موجی از آینده برای "درمان" ناشنوایی معرفی شد. برای بسیاری از افراد، این دستگاه‌ها به خوبی کار نمی‌کنند، یا می‌توانند باعث مشکلات عصبی شوند که بیشتر از مزایای شنوایی است. آنها می توانند برای برخی افراد خوب کار کنند، اما نه همه، و ارزیابی به صورت موردی انجام می شود. برخی از علل مادرزادی ناشنوایی (مانند سرخجه پیش از تولد) از بین رفته اند، اما ناشنوایی همچنان یک مشکل باقی مانده است، به طوری که تخمین زده می شود 13٪ از بزرگسالان 12 سال و بالاتر در ایالات متحده نوعی از کم شنوایی ناتوان کننده دارند. بیش از 6000 نوزاد در سال 2019 با کم شنوایی در هنگام تولد در ایالات متحده شناسایی شدند یا حدود 1.7 در هر 1000 کودک غربالگری شده در دوران نوزادی.

زبان اشاره آمریکایی در حال حاضر سومین زبان رایج در ایالات متحده است و تقاضا برای مترجمان زبان اشاره در حال افزایش است. با این حال، بسیاری از مدارس ناشنوایان به دلیل کمبود بودجه و ثبت نام کمتر بسته شده اند. در همسایگی خودمان، فرمونت یکی از بالاترین تراکم افراد ناشنوا را در ایالات متحده دارد، با مدرسه ناشنوایان کالیفرنیا و کالج اوهلون، که مدرکی در زمینه مطالعات ناشنوایان ارائه می دهد.

آگاهی بیشتری از ناشنوایی در جامعه شنوایی وجود دارد، زیرا فیلم‌هایی مانند «فرزندان خدای کوچکتر» و «CODA»، کلاس‌های زبان اشاره که در مدارس و دانشگاه‌ها پرطرفدار است و تدریس می‌شود، و کتاب‌های بیشتری درباره شخصیت‌های ناشنوا با هدف همه سنین. دیدگاه دیستوپیایی ناشنوایان که الکساندر گراهام بل پیشنهاد کرد، هرگز اتفاق نخواهد افتاد، اما این بدان معنا نیست که مبارزات برای به رسمیت شناختن یکسان توسط ناشنوایان در جامعه‌ای که عمدتاً شنواست، پایان یافته است. ASL دوام خواهد آورد، ناشنوایی پایدار خواهد بود، اما همیشه چالش هایی برای غلبه بر وجود خواهد داشت.

LOTE - "زبان هایی غیر از انگلیسی"

La San Jose Public Library سیستم اکنون سرویسی دارد که داستان های کودکان را با بیش از 1300 کتاب دیجیتال به بیش از 45 زبان با ترجمه انگلیسی ارائه می دهد - از جمله بسیاری از سیستم های زبان اشاره از جمله زبان اشاره آمریکایی، زبان اشاره استرالیایی، زبان اشاره بریتانیا و بسیاری از زبان های گفتاری. این سرویس به نام "LOTE" برای "زبان های دیگر متشکرم انگلیسی". برای آن دسته از شما که از نظر روحی جوان یا جوان هستند و می خواهند در مورد یادگیری یک زبان جدید تحقیق کنند، ممکن است این مکان عالی برای شروع باشد!

منبع آنلاین LOTE

عناوین بزرگسالان درباره ASL و ناشنوایی

عناوین YA درباره ASL و ناشنوایی

کتاب های نوجوانان در مورد ASL و ناشنوایی